موذن پر کشيد

يک لحظه نقطه عطف خاطرات دلنشينم در هم شکست . به گذشته خود مروری کردم . انگار هرچه که داشتم گل سر سبدشان و با ارز ترينشون همسن بود . چيزی که تا عمق دنيای کودکيم نفوذ کرده بود . صدای اذان موذن زاده اردبيلی . يادم مياد اون موقع ها که پدر بزرگم امام جماعت مسجد خندق آباد مولوی بود وقتی می رفتيم اون طرفا خيلی کوچيک بودم . اون چيزی که اين حس معنوی رو  برای يه بچه چند ساله می تونست تقويت کنه چيزی نبود جز ترانه ی دلنشين اذان مودن زاده اردبيلی ( و البته ربنای شجريان که ماه رمضون منو زير و رو می کرد . ) .

يه دفعه گیج و سر در گم شدم . ساحر زيباترين ورق خاطرات زندگيم که برايم مانده بود بالاخره پر کشيد . نا خداگاه رفتم دنبال مطالبی در مورد موذن زاده ...

 

رحيم موذن زاده اردبيلي درگذشت

Rahim Moazenzadeh Ardebili

واحد مركزي خبر، ايكنا: ساعتی پيش استاد موذن‌زاده اردبيلی در بيمارستان مدائن تهران جان به جان‌آفرين تسليم كرد. حدود ساعت يازده صبح امروز پنجشنبه،پنجم خرداد ماه هشتاد و چهار صدای ماندگار و ‌سرشار از معنويت و نور استاد موذن زاده اردبيلی در بخش آي سي يو بيمارستان مدائن تهران برای هميشه خاموش شد و به ابديت پيوست. چندی قبل نيز ايشان بدنبال عارضه ای قلبی كه برايشان ايجاد شده بود در بيمارستان مدائن تهران بستری شده بودند و پس از بهبودی نسبی از بيمارستان مرخص شده بودند.

رحيم موذن‌زاده اردبيلی

LargeIcon.gif

 پيكر اين عارف ربانی فردا، آدينه ششم خرداد ساعت نه صبح از مقابل بيمارستان مدائن تهران تشييع و در جوار مرقد مرحوم ابوی استاد موذن‌زاده واقع در ابن بابويه به تيره تراب سپرده خواهد شد. مراسم ترحيم استاد موذن‌زاده نيز روزهای شنبه و يكشنبه آتی در مسجد حضرت امير واقع در خيابان كارگر شمالی برگزار خواهد شد.

 

واحد مركزي خبر، مهر: حاج رحيم مؤذن زاده اردبيلی، گوينده اذان نامی ايرانی، دعوت حق را لبيک گفت. رحيم موذن زاده اردبيلی متولد هزار و سصد و چهارشمسی بود و به گفته خود، اذان معروف ايرانی را پنجاه سال پيش و در سی سالگی گفتهبود .وی که از اوايل ارديبهشت ماه به دليل بيماری در بيمارستان بستری شده بود، چندروز پيش از بيمارستان مرخص شد .مرحوم مؤذن زاده در ملاقاتی که نمايندگان سازمان تبليغات اسلامی با وی داشتند، اظهار داشت اذان ملکوتی وی در گوشه روح الارواح بيات ترک اجرا و ضبط شده است .مؤذن زاده در ادامه گفته بود که پدر وی نيز صاحب صدايی خوش و از مؤذنان به نامعصر خود بوده است و در آن سالها يک فرد فرانسوی صدای اذان او را بر روی صفحهگرامافون ضبط کرده و هم اکنون در يکی از موزه های فرانسه نگهداری می شود. سليم و مرحوم کريم مؤذن زاده، برادران مرحوم رحيم مؤذن زاده نيز مانند وی وپدرش از صدايی خوش و آسمانی بهره مند بوده و از مؤذنان هستند.

-------------

اتاق 704 بیمارستان مدائن رحیم موذن زاده اردبیلی خالق اذان جاودانه را در خود بستری کرده است
چهره اش را که نگاه می کنی و آن اندام تکیده و نحیف را،باورت نمی شود که پیر مرد خالق آن اذان سحر آمیر باشد.گرچه دیگران آن صدا را ندارند،اما راز مانایی اذان هنوز با اوست،.

--------------

رحيم موذن زاده اردبيلي درگذشت ٥

خبر فوري: رحيم موذن زاده اردبيلي درگذشت ٥

----------------------

تنها صداست که می ماند.
آواز خوش موذن تا ابد در جان ما طنین انداز خواهد بود

----------------

 

«موذن» پرکشید ...

استاد رحیم موذن زاده اردبیلی، گوینده‌ی اذان ایرانی مشهور و تاریخی جهان اسلام، دار فانی را وداع گفت.

به گزارش ایسنا، استاد رحیم‌ موذن‌زاده، از روز پنجم اردیبهشت به علت بیماری در بیمارستان مدائن تهران بستری شده بود.

استاد رحیم موذن‌زاده متولد سال 1304 اردبیل و گوینده اذان ایرانی مشهور و تاریخی جهان اسلام در روح‌الارواح آواز بیات ترك (در 50 سال گذشته) است.

صدای روح‌بخش اذان او هنوز هم یادآور معنویت فراموش شده در روزگار ماشین است.

استاد موذن زاده در روزهای پایانی حیات خود زندگی‌اش را اینگونه توصیف كرده بود:

«من سال 1304 در اردبیل به دنبال آمدم، ‌در آن دوران ما عوض دبیرستان مكتب می‌رفتیم. همه هم متدین بودند. خانواده‌ها در دوره‌ی ما در ابتدای امر بچه‌ها را با قرآن مانوس می‌كردند. ما هم پس از طی این مرحله به مدرسه حاج ابراهیم آمدیم. طلبه بودیم به اصطلاح امروز، ولی در حین طلبگی، این اذان با ما همراه بود. صبح و ظهر و عصر و شب در مسجد و اماكن مذهبی هر روز اذان می‌خواندیم، ‌تا اینكه یك شب كه پدرم در خیابان ایران اردبیل ساكن شد. او عادت داشت هركجا كه میهمانی هم برود صبح پشت بام رفته و اذان بگوید، صبح آن روزی كه پدرم اذان گفت: امام جمعه‌ی اردبیل گفته بود كه من صدای ملكوتی می‌شنوم، ببینید این صدا از كجا می‌آید. آن‌ها همه خانه‌ها را گشته بودند تا اینكه صاحب خانه‌ی ما گفته بود شیخ عبدالكریم اردبیلی اینجا آمده و اوست كه اذان گفته است. ما را خواستند و آوردند در مسجد و در داخل مسجد به ما 2 تا اتاق دادند. مرحوم پدرم سال 1322 برای نخستین بار اذان را در رادیو گفت و همین طور تا 1326 كه برنامه‌ی سحری را به صورت زنده اجرا می‌كرد.

او در سال 1329 سكته كرد و من قبول كردم جای او اذان بگویم تا الآن كه با این سن و سال هنوز مشغولم و افتخار دارم كه با گفتن آن یك اذان، برای اسلام ومملكتم كاری كرده‌ام. ما كه نه ثروت داریم و نه مكنت و همین یك اذان برایمان بهترین خیر است.

هر روز تلفن می‌زنند و می‌گویند كه این اذان خیلی زیبا گفته شده است، می‌دانید چرا؟ من جوابتان را می‌دهم برای این كه باطن - اشاره به قلب- خوشگل است، برای این كه این اذان را با دهن روزه پر كردم تا قربه الی الله باشد. این یك كار مادی نبود بلكه معنوی بود نتیجه‌اش را هم می‌بینید. واعظ تهرانی درجایی گفته بود اذان همه قبول باشد اذان است اما این اذان موذن‌زاده آدم را وادار می‌كند كه به مسجد بیاید.

البته این اذان گفتن در خانواده‌ی ما موروثی است. 150 سال است كه خانواده‌ی ما اذان می‌گویند. حتی زمانی كه در اردبیل آن موقع‌ها شناسنامه می‌دادند به تناسب شغل و حرفه نام خانوادگی انتخاب می‌كردند. به بابایم هم گفته بودند تو چیكاره‌ای؟ گفته بود موذن. گفته بودند نام خانوادگی شما موذن است.

زمانی كه سال 1329 پدرم فوت كرد و من جای او رفتم. گوینده‌ها می‌گفتند اذان، اذانی كه به وسیله استاد موذن، «زاده اردبیلی» گفته شده است. لذا این «زاده اردبیلی» از آن موقع به اسم ما اضافه شد. یك روزی هم تصمیم گرفتم تا یك اذان یادگاری را بگویم. در استودیوی 6 صدا و سیما هر گوشه‌ای انداختم نشد تا اینكه آن را در روح‌الارواح آواز بیات ترك به این شكل كه بیش از 50 سال پخش می‌شود گفتم. ما ایرانی هستیم و اذان ما باید برخاسته از خودمان باشد. الان اذان خوان‌هایی هستند كه تقلید می‌كنند از عربستان و این پسندیده نیست و خود ما باید ابتكار به خرج دهیم. الآن 50 سال است كه كسی نتوانسته روی این اذان من اذان بگوید حتی برادرم سلیم كه آن صدای گیرا و زیبا را دارد و این خواست خداست. همان خدایی كه می‌گوید اگر با من یك‌صدایی كنید، محبت شما را به قلوب همه می‌اندازم. البته 20 سال پیش می‌خواستم یك اذان دیگر به مدت 15 دقیقه كه در وسط آن دعا است را پر كنم اما نگذاشتند و گفتند كه اذان 6 دقیقه بیشتر نمی‌شود. ولی در كل می‌خواهم بگویم در هر كاری كه خدا و اخلاص در نظر گرفته شود آن كار جواب مثبتی خواهد داشت.» 

 ------------------

استاد مؤذن زاده اردبيلي:
با زبان روزه اذان گفتم

005712.jpg

تقدير از سال ها فعاليت قرآني و مذهبي استاد مؤذن زاده اردبيلي در دوازدهمين نمايشگاه بين المللي قرآن كريم در حالي انجام شد كه ايشان اعتقاد دارند، اين گونه تقديرها از خادمين قرآن باعث ترغيب جوانان و جامعه به فعاليت هاي قرآني مي شود.
استاد موذن زاده اردبيلي، ديروز، در گفت و گويي با ايسنا، ضمن ارج گزاري به فعاليت هاي قرآني وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و ديگر سازمان هاي فرهنگي تصريح كرد: فرهنگ قرآن در جامعه ايران چنان نفوذ كرده است، كه اكنون چند هزار حافظ قرآن در كشور داريم و اين ها همه از بركت انقلاب و جمهوري اسلامي است.
وي همچنين در خصوص دريافت لوح تقدير از دست رئيس جمهور گفت: من و آقاي خاتمي در اردبيل نيز همديگر را ديديم و ايشان گفتند كه اذان مرا دوست دارند. ما هم از مقام معظم رهبري و ديگر مسئولاني كه اين همه به گسترش فعاليت هاي قرآني اهتمام دارند، تشكر مي كنيم.
استاد موذن زاده با تاكيد بر لزوم اخلاص در فعاليت هاي قرآني يادآور شد، كه بدون اتصال به عالم معنوي هيچ اثري جاودان نخواهد شد.
وي درباره اذان تاريخي مشهور جهان اسلام نيز كه در سال ۱۳۳۴ توسط خود وي خوانده شده است به ايسنا گفت: سال ۱۳۳۴ بود كه در استوديوي بزرگ شش، واقع در ميدان ۱۵ خرداد هر روز نيم ساعت اذان مي گفتم. در يكي از روزها به مهندس محبي مسئول استوديو گفتم، كه مي خواهم به يادگار اذاني بگويم. وي گفت كه بهتر است اين اذان را پس از افطار بخوانم. اما من دوست داشتم با دهان روزه اين اذان را بگويم كه در آواز بيات ترك و گوشه روح الارواح آن را اجرا كردم و در عمل هماني است كه اكنون همگان آن را مي شنوند.
استاد موذن زاده با اشاره به لزوم آشنايي موذنان و اذان گويان با رديف دستگاه هاي موسيقي ايراني گفت ، بدون آشنايي با اين رديف ها هر چيزي كه خوانده شود از قاعده خارج است.
وي افزود: اكنون چند هزار موذن داريم، اما اكثر آنها در اجراهاي خود از عرب ها تقليد مي كنند. در حالي كه بايد نوآوري و ابتكار در خواندن اذان داشته باشند ،چون با تقليد چيز ماندگاري را نمي توانند از خود به يادگار بگذارند.
 
-------------------------
 اذان موذن زاده اردبیلی تا همیشه میماند
 
-------------------------

 به خودم گفتم هر وقت به صورت اتفاقی صدای اذان موذن زاده ی اردیبلی رو شنیدم یعنی دارم خوب می شم
-------------------------
در دل گوشه‌های موسیقی ملّی ایران، حکایت بسیاری ازدردها، رنج‌ها، شادى‌ها، شِکوِه‌ها و امیدهای مردم سرزمینمان، از روزگاران کهن تا امروز، نهفته است.
تنوع گوشه‌ها و نغمه‌ها در محدوده هر یک از دستگاه‌ها و آوازها، امکان بیان اقوال و احوال گوناگون را، برای نوازندگان و خوانندگان ایرانی میسّر ساخته ‌است. با این وجود آنها که با موسیقی ایران انس و الفتی دارند به این راز پی ‌برده‌اند که هر کدام از دستگاه‌ها و آوازهای «ردیف»، زبان بیان پاره‌ای از احوالات انسانی است.
«بیات ترک» در نهاد خود قابلیّتی شگفت‌انگیز برای نیایش‌های عاشقانه دارد. برای همین است که بعضی، نیمه‌های شب را مناسبترین اوقات برای شنیدن این آواز آسمانی می‌دانند. بی‌شک انتخاب گوشه «روح‌الارواح» در بیات ترک توسط موذن‌زاده اردبیلی برای خواندن آن اذان جاودانه اتّفاقی نبوده‌است و شاید کشف این راز، یکی از رموز ماندگاری این شاهکار نیز باشد.
اگر قول پاره‌ای از بزرگان موسیقی ایرانی را بپذیریم و واژه «بیات» را در واقع شکل تغییر یافته «به یاد» بدانیم، آنوقت می‌توان «بیات ترک» را راز ‌و ‌نیاز و نیایشی دانست به یاد آن ترکِ زیباروی ازلی.
----------------------------

<?xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" /><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><?xml:namespace prefix = w ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:word" />داشتم بقیه یاداشت هایم را .. می نوشتم که شنیدم موذن زاده اردبیلی ، نیز ، راهی بیمارستان شده....
این پیرمرد آذربایجانی مرا به یاد اذان معروفش می اندازد .
استاد شجریان از این اذان زیبا با علاقه تمام یاد کرده است . به گفته آهنگساز شهیر ، آقای کامبیز روشن روان : « اذان موذن زاده اردبیلی زيباترين ، گيراترين و موزيكال ترين اذاني ست که در همه كشورهاي اسلامي اجرا شده » ، از آقای حمید طاهرزاده ، نوازنده ی توانای تار ، نیز ، تسلط موذن زاده اردبیلی را به دستگاههای موسیقی شنیده بودم .
در صدای او راز پنهانی نهفته ست ، اذان را که مي شنوی نمي فهمی که از کجا شروع شده و به کجا ختم می شود .

گرچه موذن زاده اردبیلی در بستر بیماری ست و امروز یا فردا چون نواب صفا و شاهرخ مسکوب تمام می کند اما هيچ وقت اذانش حتی بعد از آخرين لا اله الا الله تمام نمی شود و تا همیشه می ماند ... گوئی تنها صداست که می ماند !

از یاد نمی بَرم غروب رمضان غمگین و سنگینی را در کمیته مشترک ِ به قول شاه ، ضد خرابکاری ــ که بازجویان ساواک نسق گیری می کردند و فریاد زندانیان زیر شکنجه سکوت بندها را شکسته بود ، در آن برهوت که نفس ها در سینه حبس شده و من از ظلم و جور امثال عضدی و رسولی مثل بید می لرزیدم ناگهان صدای اذان موذن زاده اردبیلی از دوردست به گوش رسید ، گوئی در آن کویر وحشت باران باریدن گرفت .
توكلت علي الحي الذي لا يموت والحمدلله الذي لم يتخذ صاحبه و لا ولدا و لم يكن له شريك في الملك و لم يكن له ولي من الذل و كبره تكبيرا ...

اذان موذن زاده اردبیلی همانند « مرغ سحر ناله سر کن » ، الهه ناز ، کاروان ، شد خزان ، بوی جوی مولیان و دهها آوای دلنشین دیگر در خاطره جمعی مردم میهن ما زنده خواهد ماند . مگر درویش خان و قمرالملوک و بدیع زاده و بنان ، یا رهی و حنانه و محجوبی و بهار می میرند ؟

لحن موذن زاده ، بوی تمامی نمی دهد ... مثل برف سپید که وقتی می بارد آلودگی ها را می شوید و زمین و هرچه در آنست سمفونی مساوات می نوازد ــ دست افشان و چرخ زنان می رقصد ...
خود او گفته است : « يك روزي تصميم گرفتم تا يك اذان يادگاري بگويم ، هر گوشه اي انداختم نشد تا اينكه آن را در روح الارواح آواز بيات ترك كه از ۵۰ سال بيش تا حالا ، پخش مي شود گفتم . ما ايراني هستيم و اذان ما بايد برخاسته از خودمان باشد . الان اذان خوان هايي هستند كه تقليد مي كنند از عربستان و اين اصلا پسنديده نيست . خود ما بايد ابتكار به خرج دهيم . »

آری او ۵۰ سال پیش ، كلام اذان را در گوشه‌ي روح‌الارواح بيات ترک (دستگاه شور ) اجرا مي‌كند و علاوه بر نیایشی كه بين آن‌ها مي‌آورد ، لهجه‌ي محلي خودش را هم چاشني مي‌كند .


 --------------------------------------------------------------------------------

دوستان ببخشيد که اذان خود استاد موذن زاده رو براتون نتونستم از اينجا پيدا کنم . اما اگه وبلاگ رو زود نبنديد می تونيد تا بعد از لود شدن کامل صدای استاد سليم مودن زاده رو بشنويد .

 
 
/ 5 نظر / 5 بازدید
Maryam

سلام:اين اذان جزو بهترين اذانهاييست که شنيدم.يه سوز و يه صلابتی توش هست که اذانهای ديگه ندارند...خدا رحمتشون کنه....

kavir por maana

سلام عزيز پر معنا.تنها صداست که می ماند صداهايی پر معنا که از عمق وجود بر امده و بر وجودمان نام او را حک می کند .روحش شاد .

zahra

سلام/خدا رحمتشون کنه/صدای دلنشينی داشت منو هميشه ياد ماه مبارک رمضان می اندازه/موفق باشيد/به منم سربزنيد اگه سر نزديد

\یاس18ساله

سلام.خدا رحمتشون کنه.راهيه که بايد همه يما بريم التماس دعا

mahnaz

سلام خوبی ممنون که به وبلاگم سرزدی دليل حذف کردنتونو توی پيغامی که گذاشتم نوشتم فقط محض اين بود که پيغامی از تون داشته باشم چون انطوری اصلا تحويل نگرفتيد ..... صدای اذان آقای موذن زاده چيزی بود که توی مدينه آرزو داشتم بشنوم چون اونجا اذوناش خيلی بی روحه ......... شاد باشی ياعلی