صهبای الست

صهبای الست

جا داشت از مرحوم آقا سی هم يادی می کردم که واقعا گوهر گرانبهايی رو از دست داديم . خداوند روح اين دو بزرگوار مرحوم موذن زاده و مرحوم آقاسی رو شاد بگرداند .

۵ شنبه داشتم توی جلسه ای اين مطلب رو برای عده ای می گفتم . اينجا هم بد نيست گفته بشه . يادمه يه معلم زبان داشتيم تو مدرسه امام صادق . آخر سال که شد ازش يه يادگاری خواستم . ايشان هم گوشه ای از دفترچه يادداشتم اين سخن زيبا رو که بر گرفته از روايتی هم هستش برام نوشت . 

آن موقع که به دنيا آمدی همه می خنديدند

آنگونه باش که وقتی از دنيا می روی همه برای تو بگريند

همه ديديم يک اذان با اخلاص چه اثر جاويدی از گذاشت و همين طور اشعاری که همه در راه اهل عشق و شهادت گفته می شد . حالا ببينيم ما وافعا چه از خودمون به يادگار گذاشته ايم . اگه هنوز به اين موضوع فکر نکرديم شايد شروع خوبی باشه .

زندگی صحنه ی يکتای هنر مندی ماست  . هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود . صحنه پيوسته به جاست .... 

--------------------------------------------------------------------------------------------

روزی که مقام معظم رهبری در منزل آيت الله حسن زاده آملی حضور پيدا کردند .آيت الله حسن زاده در مقابل آقا دو زانو نشسته بودند و مکرراْ می گفتند :

آقای من ! مولای من ! سرور من !

آيت الله حسن زاده . اسطرلابی را آوردند و درباره آن مطالبی را بيان کردند .

مقام معظم رهبری نيز گاهی مطالبی می فرمودند و آيت الله حسن زاده قبول می کردند .

ما به دليل نا آشنايی به علم اسطرلاب متوجه نمی شديم .

از اينجا معلوم بود که آقا به علوم غريبه نيز آشنا هستند .

 

حجه الاسلام موسوی کاشانی ( از اعضای بيت - تهران ) 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : یکشنبه ۸ خرداد ،۱۳۸٤ | ۱٠:٥٧ ‎ب.ظ | نویسنده : جام | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By Slide Skin:.